Koninklijke Gidsenbond

Op nieuwe wegen
Het voorlaatste decennium van de eeuw wordt voor wat de Gidsenbond aangaat gekenmerkt door twee markante feiten: een voorzitterswissel in 1981, Rafaël Priem vervangen door Walter Cassert, en opnieuw in 1990 met het aantreden van Luc Beuckels in plaats van Cassert. Ook bij de bestuursleden is een vrij groot verloop, zodat alle leden van de 'oude garde' tegen 1990 vervangen zijn door de 'jongste school'. Dit zal verstrekkende gevolgen hebben op de organisatie van de vereniging die na ruim 60 jaar eindelijk een eigen secretariaat zal hebben, uitgerust met de moderne bureautica. Daarmee zal de Gidsenbond over de noodzakelijke instrumenten beschikken om op accurate manier te blijven functioneren in het snel evoluerende informaticatijdperk. In deze periode verschijnen ook een reeks opvallende publicaties, waaronder een aantal werken van de hand van de eigen leden. Het publiceren van doelgerichte literatuur die een geïnteresseerd publiek en voornamelijk de gidsen beoogt, is een constante zorg geweest vanaf het prille begin van de vereniging. De volledige merkwaardige bibliografie wordt in bijlage 4 opgenomen en illustreert een van de meest verdienstelijke nevenactiviteiten van de Gidsenbond.


Reilen en zeilen
1981
De gewaardeerde voorzitter Rafaël Priem, 31 jaar bestuurslid waarvan 13 als voorzitter, neemt in april ontslag. In een vorige bijdrage werden zijn grote verdiensten belicht. Hij wordt door Walter Cassert opgevolgd die met algemeenheid van stemmen wordt verkozen. Bij het ontslag van Rafaël Priem wordt Evarist Vanheulenbrouck tot ondervoorzitter verkozen. Deze krasse figuur zal het langst deel uitmaken van de Raad van Bestuur, nl. van 1933 tot 1989 ! Hij is de sympathieke nestor van de vereniging die net geen 100 jaar werd. Het stadsbestuur meldt dat 't Keerske eerlang wordt gerestaureerd en derhalve door de Gidsenbond moet verlaten worden.

1982
Dat jaar wordt Lori Van Biervliet in het bestuur opgenomen. Zij ontpopt zich vrij vlug tot de erudiete historica van de Bond die de bibliotheek zal reorganiseren, het Kontaktblad overneemt van Luc Beuckels en talloze eminente sprekers zal uitnodigen op de periodieke zondagochtendvoordrachten. Op 28 februari worden voor de 15de maal diploma's uitgereikt aan 49 nieuwe gidsen, het grootste aantal ooit tot op die datum. Dat in deze promotie heel wat kwaliteit school bewijst het feit dat niet minder dan vier kersverse gidsen spoedig tot het bestuur zullen toetreden en er tot vandaag nog diverse functies waarnemen: Betty Depreter, Christine Louwagie, Trui Verhaeghe en Hubert Dumery.

1983
De vraag van het bestuur om na de restauratie van 't Keerske ons vertrouwde pand terug te mogen betrekken wordt afgewimpeld: de historische kapel wordt toegewezen aan de Protestantse en Anglicaanse eredienst en zal daarmee logischerwijs na 190 jaar zijn oorspronkelijke functie terugkrijgen.

1984
In december wordt dan met enige weemoed 't Keerske verlaten en de vereniging verhuist met have en goed naar een volstrekt ongeschikt en verloederd pand in de Kleine Hertsbergestraat, nr. 3. De stad heeft deze bouwval toegekend maar het is te krap om o.m. de bibliotheek en ons boekenfonds in onder te brengen. De zoektocht naar een waardiger en geschikter onderkomen kan beginnen. Ondanks deze tegenvaller brengt de vereniging de prachtige kunstmap Brangwyn in Brugge op de markt.

1985
Het bekende stadsplan van Marcus Gerards wordt opnieuw door de Bond uitgegeven samen met een biografie van Gerards van de hand van A. Schouteet.

1986
Het 60-jarig bestaan van de vereniging wordt op 5 april gevierd in 't Boudewijnpark. Op de menukaart prijkt dit gedicht van G. Florizoone:

In straten van edelstenen
vreemde roedels versieren
elk barok elk gothisch gezicht.

Zestig jaren op sterke benen
in geschiedkundig evenwicht
belerend de gidsen vieren

hoe verwondering een gevel is
een toren en trots gedicht
binnen een vesting van water

hoe bruggen erker en nis
rijk en arm verklaren
hun herinnering bewonen

en hoe zij morgen weer tonen
met een grap betogen en gebaren
hun stad die hen de liefste is.
1987
In het bestuur neemt Bertha Tuyaerts ontslag en wordt vervangen door Christine Louwagie. De bibliotheek wordt op rationele wijze herschikt en een handig fichier per auteur en per thema vergemakkelijkt de opzoekingen.

1988
Na tien jaar geeft Luc Beuckels de redactie van het Kontaktblad over aan Lori Van Biervliet, die het op haar beurt 10 jaar onverdroten zal behartigen. De Dienst voor Toerisme verhuist van de Markt naar de prachtige site van 't Brugse Vrije.

1989
Op 1 februari treedt Evarist Vanheulenbrouck uit het bestuur. Bij de daaropvolgende Algemene Vergadering worden Trui Verhaeghe en Walter Goethals als bestuurslid verkozen. De behoefte aan een informeel gidsenonderonsje werd sinds lang door vele gidsen aangevoeld. In september wordt dan ook een eerste aanzet daartoe gedaan en een dertigtal gidsen vinden elkaar rond een drankje in de kinderboerderij 'De zeven toerentjes' te Assebroek. Dit treffen is inmiddels gewoonte geworden en, na wat omzwervingen om een passende pleisterplaats te vinden, is de vaste tweemaandelijkse stek de 'Barge' nabij de Katelijnebrug. Wanneer op 1 oktober Walter Cassert zijn reeds eerder aangekondigd ontslag neemt, kiest de Raad van Bestuur Luc Beuckels als vierde voorzitter van de Gidsenbond.

1990
De dispatching die in handen was van de vorige voorzitter wordt nu waargenomen door Olga Deldycke. Omer Lietaer, gids van de allereerste promotie 1926, die reeds vóór de oorlog aangesteld werd om onze publicaties in handelszaken en musea aan de man te brengen, houdt er op gevorderde leeftijd mee op. Pierre Catrysse sinds 1985 in het bestuur neemt deze tijdrovende bezigheid over. Het stadsbestuur beslist terecht om vanaf 1991 de stadsrondritten per autocar in Brugge te verbieden. Hiermee komt een eind aan de halsbrekende tochten die de gidsen zo vaak klamme handen bezorgden.